Η πανδημία που αντιμετωπίζουμε, άλλαξε πολλά πράγματα στη ζωή μας. Δημιούργησε νέους διχασμούς: Ιατρικούς, πολιτικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς αλλά και θρησκευτικούς. Δυστυχώς, έπειτα από πολλές (επιεικώς) άστοχες παρεμβάσεις ιερωμένων της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, έδωσε την αφορμή σε πολλούς να λοιδορήσουν τόσο την Εκκλησία, όσο και τη Χριστιανική Πίστη.
Ο ίδιος ο Χριστός μας προτρέπει: «Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Την ακούμε πολλές φορές αυτή τη φράση, αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι γνωρίζουμε την ιστορία της. Βρίσκεται στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο. Οι φαρισαίοι προκειμένου να παγιδεύσουν τον Χριστό, τον ρώτησαν «αν πρέπει να πληρώνουν φόρους στον Καίσαρα». Ο Χριστός τους ζήτησε να του δείξουν ένα δηνάριο και ρώτησε τους φαρισαίους: «ποιανού το κεφάλι απεικονίζεται στο δηνάριο;». Αυτοί φυσικά απάντησαν του Καίσαρα και τότε ο Χριστός τους είπε την περίφημη φράση, ξεκαθαρίζοντας ότι άλλο η πολιτεία και άλλο η θρησκεία.
Αρκετοί από τους ιεράρχες μας, με τις αντιφατικές θέσεις τους, προκάλεσαν σύγχυση στο ποίμνιό τους, κάνοντας κακό στην Εκκλησία γενικότερα. Δεν είναι μόνοι τους. Πριν από διακόσια χρόνια στη Γαλλία, ο Μέγας Ναπολέων καυχήθηκε σε κάποιο Καρδινάλιο λέγοντας: «Πανιερώτατε, φαίνεται ότι δεν αντιλαμβάνεστε ότι έχω τη δύναμη να καταστρέψω την Εκκλησία». Η απάντηση του Καρδινάλιου είναι καταπληκτική: «Μεγαλειότατε, εμείς οι κληρικοί, τα τελευταία 1.800 χρόνια έχουμε κάνει ό,τι μπορούμε προκειμένου να καταστρέψουμε την Εκκλησία. Δεν τα καταφέραμε, αλλά ούτε και εσείς θα τα καταφέρετε».
Αργότερα, όταν ο Ναπολέων ήταν εξόριστος, φαίνεται ότι έγινε μέγας θαυμαστής του Χριστιανισμού και του Ιησού Χριστού, επιβεβαιώνοντας τα λόγια του συμπατριώτη του Βίκτωρος Ουγκώ: «ότι ο άνθρωπος βλέπει καθαρότερα τον Θεό μέσα από τα δάκρυα». Σε μια συνομιλία του με τον στρατηγό Bertrand λέει με θαυμασμό: «Ο Αλέξανδρος, ο Καίσαρας, ο Καρολομάγνος και εγώ δημιουργήσαμε αυτοκρατορίες. Αλλά πάνω σε τι θεμελιώσαμε τις δημιουργίες μας; Πάνω στη δύναμη. Ο Ιησούς Χριστός μόνος του δημιούργησε την αυτοκρατορία του, πάνω στην αγάπη και τώρα εκατομμύρια άνθρωποι είναι έτοιμοι να πεθάνουν για Αυτόν». Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια. Η χριστιανική διδασκαλία, σε αντίθεση με πολλές άλλες θρησκείες, βασίζεται αποκλειστικά στην αγάπη προς τον πλησίον μας. Ολα τα άλλα έχουν ελάχιστη σημασία.
Ελάτε να θυμηθούμε τα υπέροχα λόγια του φωτισμένου Παύλου στην προς Κορινθίους Α΄ επιστολή του (κεφ. 13ο), η οποία χαρακτηρίζεται σαν «Ο Υμνος της Αγάπης»: «Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμή της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.
Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.
Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν καυχιέται, δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Η αγάπη όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει».
Και καταλήγει: «Νυνί δέ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τά τρία ταῦτα· μείζων δέ τούτων ἡ ἀγάπη». Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της θρησκείας μας.
Το καλύτερο που έχει να κάνει η Εκκλησία της Ελλάδος είναι να ακολουθήσει τις εντολές του Χριστού: «Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ». Η σωματική υγεία των πολιτών είναι ευθύνη της Πολιτείας και αυτή πρέπει να καθορίζει τους κανόνες προστασίας. Οτιδήποτε άλλο, κάνει μεγάλο κακό στην ίδια την Εκκλησία. Αν η Πολιτεία κρίνει ότι οι εκκλησίες πρέπει να λειτουργούν χωρίς πιστούς, τότε έτσι πρέπει να γίνει. Οποιος θέλει να προσευχηθεί μπορεί και να το κάνει από το σπίτι του.
Ανδρέας Δρυμιώτης, Καθημερινή, 20/12/2020


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου